بن سلطان صاحب واقعه شد ، سلطان رضيه اوده به نصرت الدين تايسى داد ، در وقتى كه ملك جانى و ملك كوچى بدر شهر آمدند ، و مخالفت آغاز نهادند ، از اوده بوجه خدمتى ، بدرگاه سلطنت متوجه شد ، كوچى او را ناگاه استقبال كرد او را بگرفت و رنجورى او را غالب بود [ ( 1 ) ] هم دران مرض برحمت حق ( تعالى ) پيوست [ حق تعالى بر وى رحمت كناد ] السابع الملك عز الدين طغان خان طغرل رحمه اللّه [ ( 2 ) ] ملك طغان خان ترك [ ( 3 ) ] خوبصورت و پاكيزه سيرت بود اصل او قره‌خطا بود ، بانواع مروت و شهامت آراسته بود و باخلاق حميده و اوصاف پسنديده پيراسته ( بود ) و در بذل و مروت [ و لطف و شهامت ] و مردم سازى خود را در آن زمان [ ( 4 ) ] ثانى نداشت ، چون سلطان او را بخريد ، اول ساقى ( خاص ) شد ، چون مدتى در ان مرتبه خدمت كرد ، ( سر ) دوات دار شد [ ( 5 ) ] ناگاه دوات مرصع خاص گم شد [ ( 6 ) ] سلطان او را ادب بليغ كرد [ ( 7 ) ] پس تشريف داد [ ( 8 ) ] ( و چاشنى گير شد ) و بعد از مدتى امير آخر شد پس در شهور سنه ثلثين مقطع بداون [ ( 9 ) ] شد ، در وقتى كه [ ملك ] لكهنوتى ( اقطاع ) يغان‌تت ( شده ولايت بهار طغان خان را فرمود چون يغان‌تت ) برحمت حق تعالى پيوست او مقطع بلاد لكهنوتى شد و آن بلاد ضبط كرد ، و بعد از فوت سلطان سعيد طاب ثراه ميان او ( و ) مقطع بلاد لكهنوتى ايبك [ ( 10 ) ] نام كه او را اورخان خطاب شده بود و تركى [ ( 11 ) ] بغايت جلد بود خصومت ظاهر شد ، و با هم شان در برابر شهر بسنكوت [ ( 12 ) ] لكهنوتى مصاف شد ، ( طغرل ) طغان خان هنگام مقاتله او را [ بر مقتل ] تيرى زد شهادت يافت و اسم [ طغان خان ] طغرل بزرگ شد ، و هر دو طرف [ ( 13 ) ] بلاد لكهنوتى يكى را رال گويند بر طرف لكهنوتى

--> [ ( 1 ) ] مط : رنجورى بر وى غالب شد : در ان مرض [ ( 2 ) ] مط : طغرل طغان خان - راورتى كذا [ ( 3 ) ] مط : تركى خوبروى و نيكوسيرت بود [ ( 4 ) ] مط : خود را در لشكريان ثانى [ ( 5 ) ] اصل خدمت كرد سردوات دارى ناگاه [ ( 6 ) ] مط : گم كرد ، [ ( 7 ) ] مط : فرمود ، [ ( 8 ) ] مط : تشريفش داد [ ( 9 ) ] اصل : بدوان [ ( 10 ) ] مط : لكور ايبك نام ، يا قرار بعضى نسخ خطى ، لكنوروا يبك ، لكوز ايبك . راورتى : لكهن يا ايبك نام كه اورخان ترك لقب شده بود ، اصل : ايبك نام كه اوركورخان [ ( 11 ) ] مط : ترك ، [ ( 12 ) ] اصل : بسكونت مط : بسكوت ، و در حاشيه قرار نسخ خطى بشكوت ، بسنكوت ، راورتى : بسنكوت [ ( 13 ) ] مط : و هر دو لشكر بلاد .